zaterdag 31 januari 2026

Nuremberg of de film waarvan de echte titel nooit zou mogen

Het is gisteren 81 jaar geleden dat de grootste ramp op zee plaats vond. De Wilhelm Gustloff met naar schatting ruim 10.000 passagiers (het schip zelf was geschikt voor zo’n 1500 passagiers) aan bord vertrok uit Gotenhafen (nu Gdynia) op weg ging naar Duitsland. Licht bewapend met (gewonde) militairen en vooral vluchtelingen probeerde het cruiseschip naar Duitsland te raken maar een Russische onderzeeboot torpedeerde het schip met ruim 9000 doden tot gevolg. Drie keer zoveel als Titanic.

Waarom dit verhaal? De film Nuremberg. De commentaren uit gespecialiseerde hoek zijn vernietigend. Historisch niet correct. Moet Russel Crowe Goëring spelen? Er is de rol van Rami Malek als de psychiater die de nazi-kopstukken mentaal moet beoordelen…

De film valt ook uiteen in twee delen. De aanloop naar het proces, de opportuniteiten en wie zal oordelen over wat er in Duitsland is gebeurd enerzijds en de verhouding tussen de psychiater Douglas Kelley en Hermann Goëring. Die laatste slaagt er in onder het vel van de psychiater te raken tot op een punt dat die postbode wordt tussen de gevangene en zijn vrouw die ondergedoken is. Maar die in de gesprekken ook wijst op wat de geallieerden gedaan hebben. Zoals Hiroshima en Nagasaki. Maar ook de Gustloff.

Nuremberg, de stad van de nazi’s. Triumf des Willens. De stad die de nationaal-socialisten als machtsbastion kregen door de toenmalige steun van de nazaten van de laatste Duitse keizer.

Goëring was in tegenstelling tot Hitler wel een society-figuur uit een betere familie en had in WO I als vliegenier de nodige strepen gekregen. Maar was door een wonde uit die oorlog een opiaat-verslaafde. Iets waar hij ook van af kickte tijdens zijn gevangenschap en dus klaar was voor het proces.

Nu, de geschiedenis is gekend en wie een meer realistische benadering wil van het proces moet niet naar deze film. Daar is een hele reeks documentaires over.

Er zijn ook films die veel dieper ingaan over of nazi’s mensen waren. De veronderstelling is voor sommigen al een brug te ver. Maar ‘Der Untergang’ – waar Bruno Ganz ten onrechte geen Oscar kreeg voor zijn rol als Hitler – gaat daar veel en veel dieper in. Discussies over de rol van een militair in het nazi-regime is veel dieper uitgewerkt in ‘Diplomatie’. Niet toevallig Europese films.

Want Hollywood en de Tweede Wereldoorlog? Deze film overstijgt de popcorn-film ‘Valkyrie’ waar Tom Cruise voor Graaf Von Stauffenberg moet doorgaan. Waar op het einde overigens ook een proces wordt opgevoerd.

De film blijft dus hangen tussen pure Hollywood en het diepere werk. En Russel Crowe als Goëring? Ergens ontbreekt op het slot de kreet uit ‘Gladiator’ ‘Are you not entertained?’ hoewel hij dicht bij komt.

Douglas Kelley  overleefde – logisch – Goëring en schreef een boek waarin hij er op wees dat de nazi’s een product van hun omgeving waren. Iets wat niet iedereen even graag hoorde. En dat er nog wel zulke figuren gingen komen. Zelfs in de VS. Iedereen zal er wel zijn conclusies uittrekken.

Dus ja, eigenlijk had deze film beter ‘Goëring’ geheten. Maar dat zou onverkoopbaar zijn. Want als het echt ‘Nuremberg’ had geheten dan had men veel en veel dieper moeten ingaan op figuren die op het proces een veel interessantere rol hebben gespeeld. Speer bijvoorbeeld. En die speelde een veel crucialere rol dan bijvoorbeeld Julius Streicher.

Het blijft dus Hollywood. En een aanrader? Daarvoor valt de film me net te veel overal tussen. Het blijft niet aan de ribben plakken ondanks de expliciete beelden van de concentratiekampen bijvoorbeeld. Die zijn ook al vaak getoond. 

 Al blijft het ook een vaststelling dat wat voortkwam uit het proces -het Internationaal Gerechtshof in Den Haag – en veel hoge woorden die – al dan niet zijn uitgesproken maar voorkomen in de film – tot op vandaag het toch vooral een ‘Vae Victus’ verhaal is geworden waar grootmachten zich niks aantrekken van wat Nuremberg en een reeks andere processen hebben betekend. Gewoon omdat het niet erkend wordt door die landen. En zo is de boodschap van Kelley zoals Goëring in de film zelf stelt zonder betekenis geworden.

zondag 4 januari 2026

Reisverhalen 2025: Doel

Een uitbaatser van een B&B kan je altijd wel iets meer vertellen. En al geluk dat de mijne goed op de hoogte was. Toen ik zei dat ik naar Lens trok wist ze me te zeggen dat er een straat was waar graffiti-artiesten de mijngeschiedenis van het Bassin hadden vorm gegeven. In de rue Notre-Dame-de-Lorette. Enfin, dat laatste kwam van de Toeristische Dienst. 
 
In juli hadden 200 artiesten huizen die gesloopt gaan worden mogen beschilderen. Nu, ter plaatse was er al aardig wat overklad. We gaan niet flauw doen, dat getag lijkt gewoon nergens op.
 
Nu was ik aan het fotograferen toen iemand me aansprak over wat ik aan het doen was. Dat ik dit ging gebruiken op facebook en voor mijn fotoboek. Hij liet me verstaan niet te begrijpen waarom al die woningen moesten verdwijnen en er een park moest komen terwijl er effectief eentje op wandelafstand was.
 
Ergens deed de straat me denken aan Doel. En dat heb ik hem ook gezegd in mijn beste Frans. Met dat verschil dat Doel terug een doel heeft gekregen. Ondanks een aantal prachtige werken leek die straat eerder...doelloos.
 
Het is nu wachten tot... de huizen met de werken verdwijnen. Of de mooie werken ondergeklad worden.
En goh ja, wat Hulk Hogan met de mijnen heeft... géén idee
 
 

















zaterdag 20 december 2025

De EU op een keerpunt?


 Met het afwenden van de inbeslagname van de Russische tegoeden bij Euroclear haalt Bart De Wever alle koppen met alle bijhorende analyses. En telkens wordt het in termen ven winnaars en verliezers gekaderd. Maar zijn die er? 

Af en toe wat afstand nemen van de waan van de dag maakt duidelijk dat er iets aan het bewegen is in de EU. Stond die EU in 2016 nog klaar om na de Brexit het VK als een gepluimde kip terug over het Kanaal te jassen dan is het de EU die nu aardig wat van de eigen pluimen ziet verliezen. Door eigenwaan.

Ik was student toen al in de jaren '90 er een kritische analyse verscheen in 'Res Publica' over het gedrag van de EU. In die tijd had Denemarken tegen een toetreding tot het EMS - de voorloper van de Euro - gestemd. Unisono klonk in Brussel dat enkele tienduizenden Denen het project niet in gedrang gingen brengen. De Denen kregen een opt out. 

Maar vergeten we ook niet dat het Verdrag van Maastricht maar net over de horde raakte in Frankrijk. Omwille van de landbouw vooral. Klassiek verhaal. 

Wat volgde waren vooral referenda die al dan niet net goed vielen. De door Verhofstadt geroemde 'Europese Grondwet' haalde het niet maar werd dan maar in een verdrag gegoten waar geen referenda voor nodig was. De uiteindelijke dieptepunten waren het verzet tegen het associatieverdrag met Oekraïne en uiteraard Brexit. Toen bleek de EU als 'Hotel California' van The Eagles: 'you can check out anytime you like but you can never leave'.  

Stemmen als een Nexit en Vlexit doken bij wijlen op. Hoewel ik er ergens begrip voor heb bleek dat bij Brexit er eerst en vooral dat er geen uitweg is uit de EU. Want het gaat om meer dan de EU. Er is ook de Europese rechtspraak die tot op vandaag nog steeds weegt op het VK. En hoe je het ook wil bekijken is de EU vooral een economische realiteit. Het oorspronkelijke opzet overigens. 

Maar agendasetting is vaak ingegeven door eigen belangen. In de monetaire crisis hield de ECB de rente zo laag dat de reserves van de noordelijke landen werden ingezet om te beletten dat landen als Italië en Spanje - en de facto de euro - gingen kantelen. De euro - toch de kroon op de economische samenwerking - bleek een tijdlang een munt op drijfzand door vervalste begrotingen en niet aangehouden criteria. Waar België overigens ook niet aan voldeed. Maar stel je voor... het Belgische Brussel dat niet zo werken met het geld van het Europese Brussel. 

Ondertussen bleef de EU bestuurd worden door een coalitie van de traditionele partijen. Het leverde vooral schertsfiguren aan de top op: Juncker, Michel en Von Der Leyen om er enkele te noemen. Handpoppen van hun respectievelijke politieke families. Van Von Der Leyen was enkel geweten dat ze als minister van Defensie in Duitsland Rammstein had willen verbieden in de kazernes. Voor de rest weinig betekenis maar wel een kaart in het kaartenboek van Frau Merkel. 

Mogen we de analyse dan eens maken van Frau Merkel? Wir Schaffen dass... Politiek maakt het dat haar partij en de AFD - volgens de peilingen uiteraard - boksen voor de eerste plaats. Merkel heeft bij veel oudere Duitsers een wrange nasmaak nagelaten. Want terwijl zij moeten vechten om te overleven stond Gutmenschen-Duitsland de vluchtelingen welkom te heten. Minder in het nieuws is dat Merkel de energievoorziening in Duitsland kelderde na Fukoyama en het land aan het Russische gas hing en terug steenkool ging delven. 

De energie in Europa is dus peperduur geworden. In plaats van kernenergie zijn we overgestapt op gas uit Rusland en later op LNG uit de Golfstaten en de VS. Kortom: de bedrijven betalen nu veel meer dan vroeger voor hetzelfde. 

Maar ondertussen ging de Europese molen verder draaien in de ambitie om de morele ridders van de planeet te worden qua klimaatplannen. Momenteel zijn er zelfs hoorzittingen om te weten of Frans Timmermans - toen eurocommissaris- miljarden toestopte aan NGO's om propaganda te maken voor de Green Deal. Europa ging aan de wereld laten zien dat het allemaal anders kon... Dat blijkt dus nu niet het geval want de Duitse - en bij uitbreiding Europese - auto-industrie kan niet volgen.  En dan vooral de regeltjes van de overambitieuze ambtenarij in Brussel. 

De Green Deal wordt beetje bij beetje bijgeknipt in Europa. Mercosur - dat handelsverdrag met een aantal Zuid-Amerikaanse landen - ligt even aan de kant. 

En nu dus Euroclear. Feit 1: de Westerse landen hebben geen defensie meer die afschrikt. In allerijl worden nu wapens besteld zonder dat we hier een industrie hebben van grote betekenis. Ik heb daar in het verleden al gewezen op die NGO's van even terug die met hun gemoraliseer de weerbaarheid hebben ondermijnd. 

Feit 2: in de nasleep van Covid 19 en met de druk van de VS om zwaar te investeren in defensie is er nauwelijks financiële ruimte bij de landen. 

Feit 3: In een globale financiële wereld zijn er internationale regels. Je hoort nu wel dat een groep van landen uit het huidige systeem wil stappen en een eigen systeem willen opstarten. Dat hoor je nu al 20 jaar maar zolang de dollar de economie bepaalt is dat niet zo eenvoudig. Die dollar heeft in alle financiële systemen vergif gepompt wat tot de crisis van 2008-2009 heeft geleid. En zelfs een tweede termijn van Trump zal dat niet zomaar veranderen. 

Feit 4: die wereld ziet de oorlog in Oekraïne niet als een globaal conflict. Wij zitten met een oorlog aan onze grenzen maar het zijn vooral derdewereldlanden die zitten te wachten op het minder kwalitatieve graan uit het oorlogsgebied. Trump wacht wel tot de oorlog voorbij is voor de grondstoffen. 

Dus ja, Euroclear leeghalen en afwachten wat er gebeurt is kortetermijnpolitiek. Niemand weet hoe lang het conflict nog duurt. Stilaan krijgen de Oekraïners wel meer technologie - met drones maar ook de bouw van de Duitse Taurus-raketten - om terug te slaan. Het zal vooral een kwestie van 'boots on the ground' zijn. En daar slepen de Russen werkelijk alles aan. 

De easy cash pakken en de risico's doorschuiven naar België heeft dus niet gepakt. Door ervaren ambtenaren die het spel kenden. Door een ogenschijnlijk onlogische alliantie met landen die een totaal andere visie hebben op de aanpak van het conflict. Dat klopt. 

En eigenlijk kom ik terug op mijn inleiding. De EU luistert niet. Niet naar de burgers. En als puntje bij paaltje komt niet naar de eigen lidstaten. Op dat punt wil de EU de VS overtreffen want daar bepalen de deelstaten veel meer het dagelijks beleid dan de federale overheid. 

Er zal nog veel water naar de zee stromen. En het is maar de vraag hoe vaak de christendemocraten in de EU beroep gaan moeten doen op de partijen op de rechterflank om te beletten dat de Europese administratie dingen probeert door te duwen waar steeds minder draagvlak voor is. 

Want 2026 kan wel een aanzet zijn voor wat in 2027 volgt: de Franse presidentsverkiezingen. Als Frankrijk valt voor - vermoedelijk - Bardella dan staan twee stichtende landen aan de kritische kant. En dan zou het voor Van Der Leyen wel eens kunnen zijn zoals in dat liedje van Rammstein: Buck dich! 

vrijdag 5 december 2025

The Running Man

 Ik was de film uit 1987 eigenlijk al vergeten. Ook al omdat die eigenlijk in geen jaren nog op het kleine scherm is geweest. Met Schwarzenegger als Ben Richards. Kort: in 2017 is de VS door een crisis in een autoritaire samenleving terug gevallen. Ben Richards wordt als officier uit het veiligheidskorps gezet als hij een voedselopstand weigert neer te slaan en wordt in een afgesloten deel van Los Angeles samen met 2 anderen gezet waar jagers op hen mogen jagen. 

We zijn ondertussen al ruim voorbij 2017 maar het boek van Stephen King is dus opnieuw verfilmd. Geen spandex deze keer en geen afgesloten deel van Los Angeles. Maar een gelijkaardig verhaal: Ben Richards zit deze keer zonder werk nadat hij iets te veel vakbond is gaan spelen maar zit met een zieke dochter en een echtgenote die in een bar bijverdient. De VS is inderdaad in crisis en in handen van een staat die met geweld en TV-shows kan het kaliber zoals we er nu genoeg zien de bevolking in de hand houdt. 

 

Je zou toch gaan denken dat Stephen King het niet begrepen heeft op TV. 

Maar het verhaal is uiteraard hetzelfde: op zoek naar geld laat Richards zich lokken in 'The Running Man' waar hij 30 dagen uit de handen van 5 jagers en zowat het hele systeem moet zien de blijven voor een astronomisch bedrag. Er zijn wel wat grapjes gemaakt rond die eighties. Zo speelt Schwarzenegger een kleine, bedrukte rol. En de muziek maakt ook wel verwijzingen. En een typisch eighties-fenomeen: complotnieuwsbrieven. If you believe they put a man on the moon...

De remakes van de Schwarzeneggerfilms uit de '80 halen zelden het niveau - dat toen al niet bijster hoog was - van het origineel. Conan The Barbarian en Total Recall om er maar twee te noemen. De techniek is uiteraard een heel stuk verder geëvolueerd. Bijna 40 jaar later uiteraard. Stephen King lijkt alvast meer in zijn nopjes met deze verfilming. 

Het is de tweede verfilming van Stephen King op enkele maanden. 'The Long Walk' was de vorige en ademt eigenlijk net hetzelfde uit: een hoop op een vlucht of een kans om iets recht te zetten. En laat die film toch net interessanter zijn. Misschien ook omdat met 2u13 minuten het net wat aan te lange kant is voor een actiefilm. 

 

donderdag 20 november 2025

Het uur van de olifant

 

De laatste van 33 voorstellingen van deze theatershow van Bart De Pauw was in Capitole Gent. 

Een show waar De Pauw terugkijkt. Terugkijkt op zijn verleden als TV-maker maar ook het roemruchte/beruchte proces over zijn stalking van een trits vrouwen. 

We weten het allemaal wel: De Pauw stuurde constant berichten naar vrouwen op zoek naar seks. Soms met geluk, soms minder. 

Bart De Pauw op de planken is natuurlijk iets nieuws. Wat hij daar bracht was een vorm van revue zoals je die nog maar weinig ziet. Veel stand-up is schreeuwerig en vaak platvloers. Dat heb je hier niet. Veel kwinkslagen. De Pauw is zeker niet de beste zanger maar Miguel Wiels zorgt voor een ondersteuning die hem toelaat om  het toch te brengen. 

Maar het sterkste - en meest herkenbare - zijn de filmpjes. En daar zie je wat De Pauw vanaf de jaren '80 (Meester, hij begint weer - Buiten de Zone - Schalkse Ruiters - Willy's en Marietten ) op het scherm bracht. Memorabele TV. Waar de mensen voor thuisbleven. En wat we nu niet meer te zien krijgen. Zou het nog mogelijk zijn? Ik vrees er voor because de humorlozen van de macht (vrij naar Brel)....

Dus ja, is het nostalgie dat een vooral ouder publiek naar de Capitole bracht? Er zullen er ongetwijfeld zijn die hoopten op een afrekening. En die kregen ze uiteindelijk... van De Pauw zelf. 

Met de aankondiging van een nieuwe show - met een hilarische bijrol van Marc Coucke - begeeft hij zich op een nieuw pad. En meteen ook wel glad ijs. Slaagt hij er in om een extra publiek te lokken met dat verhaal? Een format dat de brug maakt met de stand-upaanhangers? Of blijft het een TV-maker met een groots verleden waar een zwarte rand is aan gehangen door eigen stommiteiten? 

Ik gun hem van harte van een nieuwe start. Iedereen verdient een nieuwe kans. Alleen is de cultuursector daar nogal selectief in. 22 shows met 33000 bezoekers geven toch aan dat er voor De Pauw zeker een publiek is. 

 

dinsdag 11 november 2025

11 november (2): wapenstilstand

 


Abschied
(kurz vor der Abfahrt zum Kriegsschauplatz).
 
Vorm Sterben mache ich noch mein Gedicht.
Still Kameraden, stört mich nicht.
Wir ziehn zum Krieg. Der Tod ist unser Kitt.
Oh; heult mir doch die Geliebte nit.-
Was liegt an mir. Ich gehe gerne ein.
Die Mutter weint. Man musz aus Eisen sein.
Die Sonne fällt zum Horizont hinab.
Bald wirft man mich ins milde Massengrab.
Am Himmel brennt das brave Abendrot
Vielleicht bin ich in dreizehn Tagen tot.
 
Alfred Lichtenstein (23/8/1889 – Reims, 25/09/1914)
(foto: Duitse begraafplaats Roye - departement Somme)

11 november (1): Sint-Maarten

 

LIEDEKEN TOT EERE VAN SINTE MAERTENS.
Gui -de ty-den! als men de gemeenten sag sich verblyden op den sinte Martens dag, als de kindere soort van lekkernien , geld en spyze voor
de sieke en armlien.
Wierd op den dag van
he den aen een ieder toebereyd, als geschenken ter gedenken van Martinus mildsaemheyd.
Guide tyden! als men de gemeenten zag
Sig verblyden op den Sinle-Maertensdag.
Aen de kinders alle soort van leckernien,
Geld en spyse voor de sieke en arme lien,
Wierd op den dag van heden aen een ieder toebereyd;
Als geschenken,
Ter gedenken,
Van Martinus mildsaemheyd.
2.
In de schaeren van den keyser Juliaen,
Jong van jaeren komt hy moedig aengegaen,
Waer de krygers sig van alles maeken buyt,
Onzen Ruyter deelt zyn eygen schallen uyt.
By gebrek van geld in handen, zynen mantel kapt in tween ;
Om daer mede,
De naekte leden
Van den bedelaer te kleen.
5.
In de wetten van den christelyken slaet
Nog maer leerling dese mildheyd hy begaet;
Maer den Heere dit van stonden aen beloont.
En aen d'Engels in een bly gesigte toont
Desen mantel heeft Martin us op myn schouders geleyd,
En by trapppn,
Zal gaen slappen,
Tol een groote heyligheyd.
4.
Haest naer 't doopsel onsen jongen ridder haekl,
En het vormsel hem soldaet van Christus maekt.
Oorloog voeren met een christelyk gemoed,
Doet hem schromen en gedenken Christus bloed.
Haest met de gunst des keysers, lag hy zynen gordel af,
En met vreugden
Sig ter deugden
In den kerkendienst begaf.
5.
T'eensaem leven heeft dan zynen geest bekoort
En den bisschop zyn gebeden aengehoort.
Buyten Poyliers kiest hy een verladen veld
En syn woonsle uyt 't gesigt der menschen sleld,
Veel uytgelesen mannen, volgen hem in d'eensaemheydt
Sig begeven
Om te leven
Naer Marlinus wys beleyd.
6.
Dog de sorge van den goddel y ken raed,
In 't verborgen sulke mannen niet en laet.
Ik sien maeken binnen Tours den kandelaer
Waer moet blaeken 't ligt van onsen kluysenaer.
Den slaet en kerkgemeente naer een nieuwen bisschop staen;
En te gaere
Zy sig paeren
Om Marlinus te ontfaen.
7.
Ach! wal bisschop kiest de Toursche kerke dacr!
Kleyn van lichaem, slegt van aensien en gebacr :
Maer den Heere voegt daer zynen zegen acn,
Met gaven van mirakels, komt Marlinus voor den dag.
D'afgodislen
En quaed Christen
Wycken al voor zyn gesag
8.
En nog heden door geheel de fransche kerk,
Land en steden voelen vrugten van zyn werk.
En den Vlaming met hel Nederlands gebied
In eerbieding wycken aen den Franschman niet.
Het kerkdom van Iper onder zyn bescherming is.
En by lyden,
Sig verblydcn
In Martinus heugenis.
Foto: plakket belfort Cambrai