Het 'vergeten' front

Op het voorblad het Canadese monument van Vimy 
met op de achtergrond de terrils van Lens

 Jan Huijbrechts is een veelschrijver van vooral historische boeken. Soms macaber (zoals een boek over wat er met de resten van bekende historische figuren is gebeurd) maar aardig wat over militaire conflicten. 

Met 'Het 'vergeten' front' sluit hij aan bij mijn reis van vorig jaar. 10 dagen rondtrekken in het gebied tussen de bronnen van de Schelde, Leie, Ijzer enerzijds en de Noordzee anderzijds maakt dat de 'Grote' Oorlog onvermijdelijk was. Bij dat rondtrekken botste ik ook op een demacartiepaal - één van de achteraf - bij Meeregem (of Merville) en stuurde ik hem een berichtje met de vraag wat dit juist was. Maar dat kan u elders lezen. Wist ik veel dat hij aan een boek aan het werken over het conflict. En dat het dorpje dat compleet in puin was geschoten er ook even zou passeren. 

Demarcatiepaal

Met ruim 350 bladzijden valt dit boek uiteen in 3 delen: één deel met een historisch overzicht tot de oorlog van de talrijke krijgsverrichtingen die de grens tot die van vandaag heeft gemaakt, een overzicht van de krijgsverrichtingen tijdens de Grote Oorlog en tot slot een overzicht van - vermoedelijk - alle oorlogsmonumenten en begraafplaatsen. 

Enkele markante zaken:

de aandacht voor de aanwezigheid van koloniale of minder bekende troepen. Dat wordt vaak minder belicht in de populaire geschiedschrijving vandaar dat je ook op monumenten botst die je minder verwachtte. Neem het Indisch monument vlakbij Richbourg. En het vlakbij gelegen Portugese grafveld. Maar blijkbaar vochten ook Polen, Slovaken en Tsjechen mee tegen Duitsland en Oostenrijk. In de Eerste Wereldoorlog kwam de hele wereld vechten in Europa, bij de volgende broedertwist was dat behalve in Zuid-Amerika over de hele wereldbol.

Vimy

De rol van de Canadezen die volgens de auteur op het slagveld bij Vimy hun natiebesef leerden kennen en in de nasleep van de oorlog hun onafhankelijkheid zijn gaan opeisen. Die oorlog zou ook het nationaal besef van veel volkeren stimuleren. Vlaanderen is het meest gekende maar hetzelfde geldt voor de Bretoenen - die ook vaak het Frans niet verstonden - en de Schotten (die als kannonenvoer werden gebruikt door maarschalk Haig (er is een whisky met die naam maar die schijnt nog steeds niet bijster populair te zijn in Schotland). 

Want ook dat komt naar voor: de ambitieuze legerleiders die er niet om maalden tienduizenden en honderdduizenden soldaten het (onbenoemde) graf in te jagen. 

En het boek laat ook de evolutie van de oorlogsvoering zien als een inleiding tot wat de volgende wereldoorlog zou geven: de inttrede van de tank en de vliegtuigen. 

Om het geheel wat te verluchten worden een aantal markante kunstenaars en dichters - die al dan niet sneuvelden - maar ook een nazaat van Sitting Bull geportreteerd in het boek.  

Voor mij zijn er heel wat plaatsen waar ik nu nog steeds levende herinneringen aan heb. En een heel aantal andere heb ik niet of nog niet bezocht. 

Het boek is uitgegeven bij de kleine uitgeverij Polemos  . En wie na dit toch wel zware onderwerp zin heeft in iets lichters kan bij die uitgeverij ook terecht voor een reisgids van Rob Verreycken over de bezienswaardigheden in het hart van Frans-Vlaanderen. En ook daar wordt de oorlog wel behandeld maar  er is in die streek die zo dicht bij ons ligt maar soms ook net anders blijkt te zijn nog zoveel te verkennen.  

 

RIP Umberto Bossi

 

De brulboei van de Lega Nord zal nooit meer weerklinken: Umberto Bossi - 84 - is overleden. 

De Italiaanse politiek eind de jaren '80 - begin de jaren '90 was een echt zootje ongeregeld. Quasi alle partijen zaten in schandalen verwikkeld of raakten ideologisch gedefenestreerd. Enkele partijen wisten zich wel te ontwikkelen: de MSI - waar Fratelli d'Italia vandaag een nazaat van is - die in een cordon sanitaire hadden gezeten en in het noorden kwam daar een bonte fusie van regionalistische partijen bij: de Lega Nord. 

Die partij zocht eerst aansluiting bij de Europese Vrije Alliantie, wat de Europese fractie van de Volksunie was, maar evolueerde vrij snel naar een rechtse, anti-immigratiepartij met een tijdlang een sterke federalistische en zelfs separatistische lijn. 

 De witte vlag met de groene alpenzon was naast de leeuwenvlaggen van 'Vlaanderen Vlagt' vaak op wielerwedstrijden te zien. Padania... met als volkslied 'Het Slavenkoor' uit Nabucco. 

Maar ook Bossi ontsnapte niet aan de Italiaanse plaag en werd veroordeeld wegens fraude en zelfs uit de Lega - de regionalistische inslag was al een hele tijd naar de achtergrond verdwenen - gezet als ere-voorzitter.  

Dit zorgde toch voor ophef...

  

Nederlandse gemeenteraadsverkiezingen

 

slaagt Lidewij De Vos er in om FVD door een groeistoot te leiden? 

De Nederlandse gemeenteraadsverkiezingen gaven vooral terug winst voor de lokale partijen. Daar zit aardig wat variatie op. De opkomst was net iets minder dan in Vlaanderen met 53%. Maar door de grootschalige fusies is de afstand met de politiek daar al langer wat groter.

Relatief gesproken is de grootste winnaar Forum voor Democratie. Van 55 zetels naar 299. En opvallend: de fusie van Groen Links en PVDA – die her en der nog los van elkaar opkwamen – levert geen winst op maar verlies (een 150 zetels) waardoor CDA, VVD en dat kartel op een trosje rond 1100 zetels hangen. En die zetels samen zijn het resultaat van de lokale partijen. Kwestie van perspectief.

De BBB maakt met 38 zetels een bescheiden intrede in de lokale raden terwijl NSC nergens aan de bak komt. Maar iedereen heeft wel ergens gewonnen en verliest wel ergens wat.

Ter rechterzijde is er Forum, de PVV wint bescheiden ondanks het hoger aantal gemeenten en de beperkte opkomst van JA21geeft 17 zetels. Maar dat is dus hoegenaamd niet in verhouding tot de electorale score bij de nationale verkiezingen. Een beetje het verhaal waar zelfs een gevestigde waarde als het Rassemblement National in Frankrijk mee sukkelt. En ondanks enkele markante scores blijft het afwachten hoeveel burgemeesters de partij – naast de 58 geclaimde – er nog bijkomen komende zondag. Reconquête van Zemmour richtte zich – gezien er nogal wat LR-mandatarissen de stap zetten  - naar de kleine gemeenten en claimt er een 100-tal. Wel opvallend: ondanks de kans om in Parijs mee te doen in de tweede ronde haakt de partij af ten voordele van LR… die met de partij van Macron in zee gaan.  

Enkele steden: de prognoses voor Amsterdam leken nogal juist te zijn. De stad blijft met afstand de meest progressieve. In Rotterdam gaan het rood-groene kartel en Leefbaar Rotterdam nek-aan-nek voor de eerste plaats.

In Almere kwamen zowel PVV, FVD als JA21 op. Dat gaf samen net geen 25% van de stemmen. Maar het valt op dat met de opkomst van FVD de PVV vaak verliest en zelfs uit de raad verdwijnt.

In nogal wat gemeenten werd het verzet tegen de AZC’s gekapitaliseerd door lokale partijen.

En tsja, er was ook Den Haag waar de Lijst van Richard De Mos (ex-PVV) met bijna een derde van de stemmen ging gaan lopen. Het was zelfs voor de joviale kopman een stevige verrassing.

De opkomst van Forum zal wel plat geanalyseerd worden. Pro memorie: in de jaren ’90 haalde de Centrumdemocraten ooit een 70-tal zetels bij gemeenteraadsverkiezingen. En dat leverde een jacht op de kandidaten op. Een groot deel bleek onbekwaam. In Purmerend wist zelfs een journalist verkozen te raken (je moet niet in de gemeente wonen om er op te komen – zetelen daarentegen is iets anders). In Amsterdam bleek een raadslid op verborgen camera brandstichtingen toe te geven. Op andere plaatsen werden heroïneverslaafden bediend te worden om aan de nodige handtekeningen te raken. Kortom: het werd als de partij zelf: een zootje.

Bij Forum is de jacht nu geopend op 4 keer zoveel verkozenen. En er zijn er al opgedoken: een geweldenaar als lijsttrekker, leden van de Geuzenbond (zo’n beetje Schild en Vrienden bij ons) en zelfs iemand met een N-VU verleden (tsja, die partij was in de jaren ’70 de schrik van links Nederland met een zetel in Den Haag en Joop Glimmerveen. Vandaag diende de partij een lijst in voor Arnhem met 4 kandidaten waarvan 2 uit de stad zelf en verdubbelde in score van 0.3 naar 0.6%).

Bij een partij die spectaculair groeit zit er altijd onkruid tussen het koren. Dat is ook de reden waarom Wilders huiverachtig stond tegen een lokale uitbouw. Maar Forum heeft een bocht gemaakt en heeft nu het momentum. Alleen bleek die partij het momentum ook snel te kunnen verspelen.

Verkiezingen in Baden-Wurttemberg

 Je kan je er gemakkelijk van af maken: de peilingen waren fout. Wel, zo gek fout waren de laatste niet maar de gevolgen zijn wel groot. 

Zo duiken de liberale FDP onder de kiesdrempel en haalt Die Linke het net niet. De SPD haalt de kiesdrempel net wel. En dat is voor die partij ongezien. Het is duidelijk dat de kiezers van die partijen op zoek zijn gegaan naar een alternatief. 

 Zo zouden nogal wat FDP-kiezers deze keer naar de AFD getrokken zijn. Die partij haalt met bijna 19% van de stemmen de hoogste score van een rechts-nationale formatie in de landtag. Ik wees er al op dat de Republikaner in hun sterkste tijd rond 15% haalden. 

Maar er zijn heel wat niet-kiezers van de vorige keer wel komen opdagen. Een opkomst van ongeveer 8% meer betekent wel iets dan. En het is duidelijk dat die gegokt hebben op zowel de groenen als het CDU. 

Maar even op de kaart kijken geeft dat dat de deelstaat vooral zwart (CDU) kleurt voor de kandidaten - terwijl de groenen het vooral van de grote steden moet hebben - terwijl voor de partijkeuze er meer nadrukkelijke groene vlekken zijn. 

Bij AFD halen ze nipt een rechtstreekse zetel in Mannheim terwijl bij de keuze voor de partijen de groenen de grootste zijn. AFD haalt ongeveer dezelfde score. In Pforzheim wint de CDU-kandidaat maar is de AFD als partij dan weer de grootste voor de CDU en de groenen. 

Nemen we nu Stuttgart. In Stuttgart II halen de groenen ruim 47% met lijsttrekker Özdemir. Met een opkomst van 75%. Het lijkt een beetje wat er in Engeland gebeurde met de tussentijdse verkiezingen: de groenen slagen er wel in te mobiliseren in stedelijke gebieden. Het verhaal zal zich vermoedelijk komende zondag herhalen bij de gemeenteraadsverkiezingen in Frankrijk en enkele dagen later in Nederland. 

Maar het belet niet dat in grote delen van de deelstaat de groenen aardig verliezen en het tussen CDU en groenen en AFD gaat.  

 

 

 

 

Woeste Hoogten

 Voor mij was 'Wuthering Heights' bovenal de mysterieuze song van Kate Bush. Het boek heb ik nooit gelezen. 

De film is een vrije interpretatie van het boek van Emily Brontë. Maar het verhaal blijft hetzelfde: Vader Earnshaw, een gokkende dronkaard, brengt op een dag een kind mee naar huis dat hij van de straat heeft gehaald. Zijn dochter Catherine noemt hem Heathcliff. Onder het toeziend oog van Nelly Dean - gouvernante en een onwettig kind van een lord - groeien de twee op. Tot de ambities van Catherine de twee - gestuurd door Nelly - uit elkaar haalt. 

Catherine huwt met de goedbedoelende Edgar Linton maar 5 jaar later keert Heathcliff terug en in zijn zoektocht naar de liefde van Catherine breekt hij de hele wereld rond Wuthering Heights  - het oude en vervallen slot van de Earnshaws - af. Tot de dood van Cathy. 

Tot zover het verhaal. Nu de film. 

De film werd vertoond in Laser Ultra met extra geluid in de zaal. Dat zorgt al meteen voor enige hilariteit. 

Qua beelden is er uiteraard de natuur die prachtig in beeld komt. En er is het enorme contrast tussen Wuthering Heights als het steeds verder vervallende kasteel van de Earnshaws en het chique Thrushcross Grange. De rijkdom qua kleren, kleuren en voeding staat in enorm contrast met het naturalistische Wuthering Heights. 

Maar soms is het ook wel sensatiezucht. De hilariteit in het begin is ook al meteen een teken wat volgt en wat in de tijd van Brontë zeker niet zou gebeurd zijn. Er zitten aardig wat sexscènes in, zonder bloot evenwel.

En waar de film de periode in de kindertijd leuk weergeeft - met de kindervriendschap en waar de afstand tussen beide minder groot is - verandert dat als Catherine volwassen wordt. Wat er met Heathcliff juist is gebeurd in zijn 5 jaar afwezigheid is volstrekt onduidelijk en waarom hij dan plots - net op het moment dat Catherine eindelijk zwanger is - terug verschijnt al evenmin.

Maar dat belet niet dat het een aangename film is om in de bioscoop te gaan bekijken. 

 

Nederlandse gemeenteraadsverkiezingen

 De Nederlandse gemeenteraadsverkiezingen zijn anders. Anders omdat Nederland - in tegenstelling met Vlaanderen - wel al heel grote fusies heeft doorgevoerd op een ambtelijke manier. De betrokkenheid van de kiezer is dan ook veel kleiner. 

Daarnaast speelt er een factor en dat zijn de lokale lijsten die een dominante factor zijn. En bij de grote steden zijn de verschillen tussen Amsterdam en Utrecht enerzijds en Rotterdam en Den Haag anders groot. Links versus rechts. Maar ook de aanwezigheid van partijen als Denk en Bij1 - die zich vooral richten op etnisch stemmen- speelt daar een veel grotere rol. 

Ter rechterzijde is er de voorbije weken veel te doen om de afscheuring van 1/3 van de fractie in de Tweede Kamer. Ondertussen wordt vrolijk de vuile was buiten gehangen. Zo gaat het nu eenmaal. Maar dat Wilders geen goede beurt heeft gemaakt - niet zozeer electoraal dan wel qua dynamiek - is wel duidelijk. De groep Markuszower doet wel niet mee aan de gemeenteraadsverkiezingen maar zal wel wegen. 

 Eens neuzen bij de PVV. Die komt in veel meer gemeenten op maar toch enkele vaststellingen: niet in Amsterdam en Rotterdam. Niet in Eindhoven, Breda of Tilburg.Er was sprake van geen lijst in Almere maar er is toch een kleine lijst gevonden. Kortom: de inplanting richt zich toch eerder naar het buitengebied dan naar de steden. 

Forum voor Democratie lijkt een nieuwe dynamiek te hebben gevonden en verdubbelt zowat in lijsten. Tenminste: als alles klopt. De partij komt in het nieuws door sommige kandidaten die banden zouden hebben met de Geuzenbond, een jongerenorganisatie die bij de betogingen tegen asielzoekerscentra militant uit de hoek komt en nu gecriminaliseerd lijkt te worden. Maar dus wel in Rotterdam en Amsterdam. 

Ook enkele markante lijsten op rechts lokaal: Leefbaar Rotterdam is sinds 2002 een dominante factor in de havenstad. Enkel Forum komt er mee in het verhaal. In Den Haag is er de lijst van ex-kamerlid voor de PVV Richard De Mos. De vrolijke De Mos heeft de voorbije jaren de nodige aanvaringen gehad met justitie en was een beetje een vaste gast bij Powned. 

JA21 diende in 7 gemeenten een lijst in. Opnieuw in Amsterdam maar voor het overige kleinere steden. 

 

 

Duitse deelstaatverkiezingen

 Het wordt allemaal wat verdrongen door het spektakel in de VS - wat ook maakt dat de hele discussie over de moord op Quentin Derenque in Frankrijk wat in de marge verzeilde maar binnen 14 dagen zijn er in Duitsland deelstaatverkiezingen en eentje in niet van de minste. 

Rijnland - Palts is de kleinere in het gezelschap. Met 6 partijen in het parlement (SPD, CDU, groenen, AFD, FDP en de Freie Wahler) valt de afwezigheid van extreem-links op. De meerderheid is verkeerslicht (rood - geel (FDP) - groen).  Peilingen zijn wat ze zijn maar in Duitsland zijn die - behalve jaren terug, maar daarover verder meer - vrij degelijk. Nu, wat zien we: de SPD zou op zwaar verlies staan en van 35 naar ergens naar 25+ gaan. Het CDU zou stabiel blijven en de grootste worden terwijl de AFD naar plaats drie gaat ergens tussen 17 en 20%. De groenen zouden stabiel rond de 10% hangen. De FDP, de FW en die Linke (de Antifa-partij in Duitsland) net rond de 5% en de BSW (die ook links is maar qua migratie en cordon sanitaire de linkse partijen niet volgt) zou er onder gaan. Maar de opkomst zal daar veel beslissen. 

Baden-Württemberg is wel even iets anders. Het economisch hart van Duitsland. Maar dat hart heeft de laatste jaren veel problemen. Een deelstaat waar de groenen ongeveer 1/3 van de stemmen halen door een realo-politiek. Het CDU staat op 25% en dan duikt het net boven de 10% voor de socialisten, FDP en AFD. Groenen en CDU besturen. En wat zou het - volgens de peilingen - daar worden? Het CDU zou rond de 30% gaan groeien terwijl AFD en Groen iets boven de 20% voor de tweede plaats gaan. Het verschil zal daar vooral gemaakt worden in het verschil tussen de steden en het platteland. De SPD zou blijven hangen terwijl de FDP gehalveerd wordt en ook hier Die Linke aan de kiesdrempel hangen. De BSW zou die niet halen. 

Nu, peilingen. Jaren terug werden de peilingen in die staat vervalst om de indruk te geven dat één van de voorgangers van het AFD, de Republikaner, de kiesdrempel niet zouden halen. Uiteindelijk was het een score net onder de 10%. De vervalsing kwam later uit. Ze zullen het risico wel niet meer lopen om dat te doen; 

Maar ondertussen is het eerder uitkijken voor echt vuurwerk naar het najaar: Mecklenberg-Vorpommern en Saksen- Anhalt. En dan vooral de AFD. In die eerste staat geven de peilingen een winst van 20% (van 16,7% naar 37%). In Saksen-Anhalt gaat het zelfs richting 40%. Reken daar de stemmen bij van partijen die niet vertegenwoordigd gaan zijn en een bestuur van een deelstaat met AFD komt steeds dichter.