Op 7 mei zijn er een trits verkiezingen in het Verenigd Koninkrijk. Dat ‘Verenigd’ dreigt nog een stukje meer onder druk te komen.
Het ziet er naar uit dat de grote partijen uit het verleden, de Conservatieven en Labour, voor een zwarte donderdag komen te staan. Verkiezingen zijn daar op donderdag. Winnaars zouden zowel op links als op rechts zitten.
Links is de groene partij. Lang een marginaal verschijnsel maar nu vluchtheuvel voor de progressieve kiezers die vinden dat Labour – los van alle problemen bij de club van Starmer – te veel naar rechts is opgeschoven. Bij de tussentijdse verkiezingen in Denton – hartland van Labour – gingen die aan de haal met de lokale parlementszetel door stemmen uit het welvarende deel van de omschrijving.
De partij die ook kans had op zetel met de stemmen van het blue collar-deel van de omschrijving – Reform UK – haalde het niet. Klassiek is de motivatie in dat deel van het kiespubliek lager om te gaan stemmen. Alleen: Reform UK heeft te maken met een afsplitsingen. Er circuleert al een versie van de legendarische scène uit Monthy Python’s ‘Life of Brian’ in het circus waar alle ‘splitters’ over de hekel worden gehaald. En laat nu net Elon Musk één van die splitsingen openlijk steunen. Net als het twitter-fenomeen Amelia.
Soit, maar op 7 mei zijn er regionale verkiezingen. En het ziet er naar uit dat Reform UK sterke vooruitgang zal maken in Schotland en Wales. De verkiezingen daar zijn deels met directe verkiezingen en deels met een verdeling naar percentage.
In Schotland krijgt de SNP de rekening voor de voorbije jaren. Ondanks dat er een groeiende steun is voor een nieuw onafhankelijkheidsreferendum kalft de SNP af. Een deel van de stemmen lijkt naar de groenen te gaan die een maffe woke-partij zijn maar wel de onafhankelijkheid steunt en mee bestuurt. Maar het is wel duidelijk dat de opkomst van Reform UK de polarisatie verder zal doen oplopen.
In Wales is het uitkijken naar Plaid, de partij van Wales. Ook een partij op links. Maar wordt die de grootste in een regio die sterk verdeeld is tussen het traditionele noorden en het sterk verengelste deel in het zuiden? En er zijn tekenen dat de aanhang om naar een onafhankelijkheidsreferendum groeit maar nog ver staat van de Schotse percentages. Maar ook hier weer: Reform UK zal sterk scoren. En met een zwak bestuur in Londen kan dat de dynamiek verder opvoeren.
Frankrijk dan.
De regio’s. Een niveau waar steeds meer macht naar toe gaat. Alleen zijn het die regio’s zelf die in vraag gesteld worden.
Er zijn er 18: 5 overzeese gebieden, Corsica en de 12 op het Franse vasteland.
Alleen willen de 2 departementen die de Elzas vormen geen deel meer uitmaken van de regio Grand-Est wegens geen binding met de andere departementen. Op 8 april werd een voorstel gestemd in het parlement om de Europees erkende regio een eigen regio te laten vormen. Met een zeer grote verdeeldheid dat wel. Het moet nu naar de Senaat waar de kans minder is.
Een volgend gegeven is dat in Bretagne de eis om het vijfde Bretoense departement – Loire-Atlantique (44)- terug te krijgen. Het departement met de historische hoofdstad Nantes werd ten tijd van het Vichy-regime losgemaakt uit schrik voor de Bretoense separatisten van toen. En hoewel er veel beslissingen van tijdens de bezetting werden teruggedraaid (denk maar aan de fusies in steden als Gent … om ze 30 jaar later terug door te voeren) is dit nooit teruggedraaid.
En geweten dat er vandaag de stilzwijgende voettocht van de Peene is – die de slag herdenkt waardoor Frans-Vlaanderen definitief Frans werd – en het departement Nord zich ook niet al te goed voelt in de regio ‘Hauts de France’ zal wat er elders in Frankrijk gebeurt ongetwijfeld besproken worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten