De laatste van 33 voorstellingen van deze theatershow van Bart De Pauw was in Capitole Gent.
Een show waar De Pauw terugkijkt. Terugkijkt op zijn verleden als TV-maker maar ook het roemruchte/beruchte proces over zijn stalking van een trits vrouwen.
We weten het allemaal wel: De Pauw stuurde constant berichten naar vrouwen op zoek naar seks. Soms met geluk, soms minder.
Bart De Pauw op de planken is natuurlijk iets nieuws. Wat hij daar bracht was een vorm van revue zoals je die nog maar weinig ziet. Veel stand-up is schreeuwerig en vaak platvloers. Dat heb je hier niet. Veel kwinkslagen. De Pauw is zeker niet de beste zanger maar Miguel Wiels zorgt voor een ondersteuning die hem toelaat om het toch te brengen.
Maar het sterkste - en meest herkenbare - zijn de filmpjes. En daar zie je wat De Pauw vanaf de jaren '80 (Meester, hij begint weer - Buiten de Zone - Schalkse Ruiters - Willy's en Marietten ) op het scherm bracht. Memorabele TV. Waar de mensen voor thuisbleven. En wat we nu niet meer te zien krijgen. Zou het nog mogelijk zijn? Ik vrees er voor because de humorlozen van de macht (vrij naar Brel)....
Dus ja, is het nostalgie dat een vooral ouder publiek naar de Capitole bracht? Er zullen er ongetwijfeld zijn die hoopten op een afrekening. En die kregen ze uiteindelijk... van De Pauw zelf.
Met de aankondiging van een nieuwe show - met een hilarische bijrol van Marc Coucke - begeeft hij zich op een nieuw pad. En meteen ook wel glad ijs. Slaagt hij er in om een extra publiek te lokken met dat verhaal? Een format dat de brug maakt met de stand-upaanhangers? Of blijft het een TV-maker met een groots verleden waar een zwarte rand is aan gehangen door eigen stommiteiten?
Ik gun hem van harte van een nieuwe start. Iedereen verdient een nieuwe kans. Alleen is de cultuursector daar nogal selectief in. 22 shows met 33000 bezoekers geven toch aan dat er voor De Pauw zeker een publiek is.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten